UITGEEST – “Dapp’re strijders fier en koen. Geen club die ons kan evenaren” galmt het altijd door het stadion bij een landelijke topclub voorafgaand aan de wedstrijd. Och, hadden wij bij FC Uitgeest maar een clublied. Dan zouden wij supporters het afgelopen zaterdag na de 1-2 overwinning op Olympia Haarlem massaal hebben meegezongen.
Zingen deden de spelers wel na afloop in de kleedkamer. Van verre was vreugdegehuil en gezang te horen als teken van ontlading en blijdschap over een overwinning die meer dan verdiend was. Maar wat hadden onze “Dapp’re strijders fier en koen” ervoor moeten vechten. Het taaie Olympia gaf maar niet op en bleef tot de laatste minuut vechten voor een resultaat. Tevergeefs want na 95 minuten stond er 1-2 op het denkbeeldige scorebord.
FC Uitgeest startte in een ietwat gewijzigde opstelling. Door vakanties en een lichte blessure begonnen Max Walbeek, Thijn Ursem en Quinten Koster op de bank. FCU begon sterk aan de wedstrijd. Het team van Jurg Bosman liet zich enigszins terugzakken om van daaruit met vlijmscherpe counters de ploeg uit Haarlem pijn te doen. Al in de 9e minuut leverde dat succes op. Een afgeslagen aanval bracht de bal razendsnel via verschillende spelers bij de opgekomen Mike Beentjes aan de rechterkant die Daan van den Booren keurig bediende. “Boorie” aarzelde niet en schoot beheerst de bal achter de kansloze doelman Rahmouni. 0-1. Olympia probeerde uiteraard wat terug te doen, maar FCU toonde in deze fase al aan vandaag niet te willen wijken. Onverzettelijk en standvastig stond de verdediging zijn man met een belangrijke rol ditmaal voor Lars Ouwehand wiens taak het vandaag was om de behendige en snelle buitenspeler Mounji het leven zuur te maken. Nou, dat zou deze wedstrijd aardig lukken, tot steeds grotere frustratie van de Haarlem spits. FC Uitgeest bleef loeren op de counter en ja hoor! In de 24e minuut was het weer raak. Ook nu was het Mike Beentjes die Daan van den Booren bediende. Hij bleef wederom koelbloedig en zette 0-2 op het bord.
Toch scoorde Olympia vlak voor rust de aansluitingstreffer en dat was een hele fraaie. Vanaf de rand zestien wist Lanney-Sanniez de bal uit een vrije trap feilloos in de hoek te plaatsen. 1-2.
Na rust werd het echt tijd voor “Dapp’re strijders fier en koen”. Olympia drong steeds meer aan, kregen corners bij de vleet, maar steeds waren het robuuste mannen als Sem “De verschrikkelijke” Buur of Stan “the Man” Vrouwe die de bal uit het strafschopgebied wisten te houden. Lukte dat even niet? Dan was er altijd nog keeper Xander de Vink die, ondanks geringe lengte, als een Rico Verhoeven alles wat in zijn buurt kwam wist weg te boksen.
Zo bleef taaiheid en onverzettelijkheid bij FCU tot de laatste minuut het middel om Olympia Haarlem vandaag een vervelende dag te bezorgen en zongen wij langs de kant in ons hoofd, maar niet hardop:
“Dapp’re strijders fier en koen
Geen club die ons kan evenaren..
Rood en wit wordt kampioen!”
Nou ja, “Rood en Wit”? Volgende week weer eens op zondag spelen. Dan thuis tegen FC Hillegom. Moet kunnen zou je zeggen.
De Afvallende Bal.